Endometrium cienkie

posnet mobile euPosnet MOBILE EU - kasa fiskalna Polkas Kraków

Endometrial scratching ( z ang.) to kontrolowany uraz endometrium, czyli celowe uszkodzenie błony śluzowej macicy kobiety, w końca podniesienia jej receptywności (ułatwieniu zagnieżdżeniu się w niej zarodka).
Stretching można przygotować w różny rodzaj. Zazwyczaj używa się do ostatniego celu sterylnej i jednej sondy (pipelli). Sposób ten dokonywany jest pod ciągłą kontrolą USG. Jego inwazyjność i odczuwalność dla pacjentki jest dość niska. Rzadziej procedurę przygotowuje się histeroskopowo (tylko pod opieką lekarza).
Zabieg endometrial scratching jest mało niewątpliwych zalet. Wg badań zwiększa on dwa razy odsetek ciąż zakończonych powodzeniem u pacjentek, które przechodzą na nawracające niepowodzenia implantacji. Zagnieżdżenie się startu w macicy ślubnej jest bowiem kluczowym elementem i rozwija do dalszego prawidłowego rozwoju ciąży. Istnieje ostatnie też zwieńczenie programu zapłodnienia pozaustrojowego – in vitro. Sukces implantacji zależy lecz nie właśnie z jakości zarodka, który podlega transferowi, lecz również z swoich właściwości błony śluzowej macicy.
Czym stanowi endometrium? To nic dziwnego jak błona śluzowa macicy. Jest ona znacznie wyczulona na hormony steroidowe, natomiast w szczególności na gestageny oraz estrogeny. Ulega dużym nowościom w przeciwnych momentach kobiecego cyklu miesiączkowego. U dziewczynek otrzymujących się przed okresem dojrzewania ma grubość maksymalnie do 0,5 mm. Kobiety regularnie miesiączkujące mają błonę o grubości 7-9 mm w ciągu jajeczkowania, a w tamtej fazie cyklu nawet 15 mm.
Kobiety, które przeszły już menopauzę i kierują hormonalną terapię zastępczą posiadają endometrium o grubości maksymalnie 8 mm. Panie nie stosujące HTZ mają błonę jeszcze cieńszą (do 5 mm). Po czasie pokwitania endometrium grubsze niż 12 mm może oznaczać choćby o uczącej się chorobie nowotworowej.
Błona śluzowa zbudowana jest z dwóch warstw: podstawowej i czynnościowej. Warstwa czynnościowa ulega złuszczeniu się w końcówce fazy lutealnej cyklu miesiączkowego. Warstwa pierwsza to “temat zapasowy”, z jakiego na wstępie kolejnego etapu poprawia się warstwa czynnościowa.