Ladunki elektryczne protonu i elektronu

Zadanie uziemienia elektrostatycznego polega na zmniejszeniu ryzyka powstania wybuchu palnych substancji, na wynik przeskoku iskry elektrostatycznej. Powszechnie przypisuje się go w zakresie transportu i obróbki palnych gazów, proszków i cieczy.

Uziemienie elektrostatyczne że korzystać różną formę. Najjaśniejsze oraz nieco skomplikowane modele robią się z zacisku uziemiającego oraz z przewodu. Bardziej mocne i rozbudowane technologicznie są wyposazone w zespół kontroli stanu uziemienia, dzięki któremu możliwe jest dozowanie lub transport produktu, wtedy gdy uziemienie stało w odpowiedni sposób podpięte.

Uziemienia elektrostatyczne najczęściej są dawane w toku załadunku lub rozładunku cystern kolejowych, drogowych, zbiorników, beczek, tzw. big-bagów czy elementów instalacji procesowych.

W zysku napełniania lub opróżniania zbiorników o nowej zawartości (np. zbiorników z proszkami, granulatami, cieczami) mogą powstać groźne naładowania elektrostatyczne. Źródłem ich powstawania może żyć jeszcze mieszanie, pompowanie lub rozpylanie substancji łatwopalnych. Ładunki elektryczne powstają poprzez kontakt lub przebieranie się poszczególnych cząstek. Wielkość ładunku elektrycznego będzie uzależniona od własności elektrostatycznych powierzchni, które się ze sobą kontaktują. W produktu bliskiego i szybkiego związku z uziemieniem lub nienaładowanym celem może powstać krótki impuls prądowy, który będzie zauważalny w struktur iskry. Brak opiek nad rozładowaniem iskrowym może skutkować zapłon mieszaniny gazów i powietrza, co oznacza eksplozję lub duży wybuch. Uziemienie elektrostatyczne "electrostatic earthing" eliminuje niebezpieczeństwo wybuchu, dzięki kontrolowanemu odprowadzaniu ładunków elektrostatycznych.