Mielenie goracego miesa

Produkcyjnym procesom technologicznym towarzyszy emisja zanieczyszczeń pyłowych, szczególnie w trakcie wydobycia surowców, kruszenia, mielenia, mieszania, przesiewania. Obok hałasu, pyły przemysłowe są najogromniejsze ryzyko dla zdrowia działających w takim środowisku osób.

Ze względu na zarobek na kształt zdrowia pyły liczymy na:
– pyły drażniące,
– pyły toksyczne,
– pyły alergizujące,
– pyły kancerogenne,
– pyły zwłókniające.
Głównym działaniem w otoczeniu emitującym zanieczyszczenia pyłowe jest dobre zapobieganie przez stosowanie jednej i społecznej ochrony przeciwpyłowej.
Do ochrony indywidualnej zaliczamy:
– półmaski jednokrotnego użytku,
– półmaski z wymiennymi filtrami i pochłaniaczami,
– maski z wymiennymi filtrami i pochłaniaczami,
– hełmy i kaptury ochronne.
Zbiorowa ochrona przeciwpyłowa obejmuje: systemy napowietrzająco-wentylujące, stanowiskowe systemy odpylające, wolnostojące dmuchawy i wentylatory.
Urządzenia odpylające dzielimy na: odpylacze stare i mokre.
Powszechnie używane odpylacze to: komory osadnicze, odpylacze z klasą filtracyjną, cyklony i multicyklony, odpylacze elektrostatyczne, odpylacze mokre.
Komory osadnicze to sam z najnaturalniejszych odpylaczy o niewielkich kosztach budowy. Cechą tego wyjścia jest zła skuteczność odpylania, dlatego często są wykorzystywane w zestawieniu z nowymi odpylaczami. Dużo długą efektywnością działania prezentują się odpylacze filtracyjne. Wprowadzane w sektorze ceramicznym i metalurgicznym są jedną z najbliższych metod odpylania. Odpylacze mokre wykorzystują wodę w planu zneutralizowania wydzielanego pyłu. Efektem ubocznym są ścieki powstające na efekt przenoszenia zanieczyszczeń do cieczy. Szczególne, indywidualne rozwiązania muszą istnieć wykorzystane dla stref zagrożonych wybuchem, dla których instalacje odpylające (dedusting installations) muszą korzystać certyfikat ATEX.
Wybór urządzenia odpylającego zależny jest od gałęzi przemysłu i od pewnego zagrożenia.