Mikroskopy stereoskopowe

Mikroskopy stereoskopowe to urządzenia optyczne, które posiadają dwie oddzielne soczewki, wyglądające i zachowujące się trochę jak okulary. Dzięki temu, że nie jest to jedna soczewka- jak np. w lunecie czy teleskopie, możemy widzieć szerzej i bardziej przestrzennie. Służą do powiększania obrazu do niewyobrażalnych wielkości. Dzięki tak właśnie dopasowanym soczewką widzenie w nich, jest jakby trójwymiarowe, co pozwala na lepsze obserwowanie zjawiska. Pod takim mikroskopem możemy obserwować np. coś małego co się porusza- robaczka, owada, czy jakąś bakterię. Mikroskopy stereoskopowe są w stanie powiększyć obraz od trzech razy do ponad dwustu razy, więc mają ogromny zakres powiększania. Dzięki temu, że sam aparat jest nie dużo oddalony od badanej przez naukowca próbki dostaje się tam mało światła co powoduje, że badanie może być dokładniejsze. Jest mało odbić. Można je podzielić na dwa rodzaje: występujące w systemie Abbego, czyli taki, gdzie stosuje się obiektyw czołowy występujący w jednej sztuce, oraz w systemie Greenougha, gdzie występują dwa obiektywy będące niezależnymi od siebie. Pierwsze wynalezione mikroskopy, to mikroskopy optyczne, które do obserwacji potrzebowały światła dziennego. Utrudniało to mocno pracę, gdyż naukowcy mogli badać przedmioty tylko podczas dnia, a jak wiadomo nie każdy pracuje tylko w dzień, lub nie każdy wyrobi się z praca w ciągu dnia, czasem trzeba coś dokończyć wieczorem, a nawet w nocy. Pierwsze wykonane prototypy mikroskopów były dostępne już w XVI wieku, jednak dawały one tak nikłe powiększenie, że wcale nie zostały uznane za urządzenia, które mogą służyć badaczom.