Pospiech bab la

Ogień jest bardzo niszczycielską siłą. Kiedy na bliskiej możliwości znajdzie wrażliwe na spalenie substancje, poddaje je pełnej destrukcji. Nieplanowany proces spalania może objąć niemal wszystkie dane nam materiały - ciała stałe, ciecze i gazy. W relacje od spalanego artykułu do poskramiania pożarów podaje się różne sposoby gaśnicze. Najciekawszym jest dokładnie woda. Ale nie w dowolnym przykładzie można się nią służyć. W pożarach bierze się i dość często piany czy proszków. Mniej znanym faktem jest wykorzystywanie pary wodnej do dławienia ognia i chronienia jego rozkładania się. Mniejsza popularność pary wynika może z obecnego, że wolno ją brać jedynie w pomieszczeniach zamkniętych a do gaszenia jedynie określonych pożarów. Para jako materiał gaśniczy (ang. steam fire extinguishing) nie dodaje się na model do gaszenia płonących lasów. Nie przedstawia to, iż nie ważna z niej pobierać podczas gaszenia palącego się drewna. Para jest niezawodnym rozwiązaniem między innymi podczas pożarów w pomieszczeniach ludzi do suszenia drewna, jednak metraż tych miejsc nie może występować 500 metrów kwadratowych. Proces gaszenia parą liczy na przynoszeniu jej pod ciśnieniem w region pożaru. Dzięki temu jest rozrzedzenie gazów palnych podejmujących się w jego rejonie, spada też stężenie tlenu, co w konsekwencji uniemożliwia jego rozwój, i po kilkorgu minutach gaśnie ogień. Parę podaje się nie ale do gaszenia pożarów ciał stałych, ale te cieczy i gazów. Natomiast w ostatnich przypadkach ogień musi się szerzyć jedynie na terenie zamkniętym. W regionie otwartym para wodna traci swoją skuteczność jako sposób gaśniczy.