Unia europejska bezpieczenstwo wewnetrzne

Zagadnienia bezpieczeństwa oraz ochrony praktyki w sektorze są głównie związane z pomocą środowiska naturalnego. Spróbujmy zatem przybliżyć jak UE unormowała przepisy połączone z  bezpieczeństwem przemysłowym na zasadzie studium przypadku -  atex case studies.

Ze względu na fakt, że ważna grupę maszyn, a także urządzeń jest określona do prowadzenia praktyk w kopalniach węgla kamiennego, w jakich może wystąpić zagrożenie wybuchem metanu i pyłu węglowego, w określonej pracy omówiono dyrektywę 94/9/WE, która używa się do ostatnich zagrożeń.

W marcu 1994 roku Parlament Europejski, a ponadto Rada przyjęły dyrektywę tzw. nowego podejścia 94/9/WE w istocie unormowania przepisów prawnych krajów członkowskich dotyczących narzędzi i sposobów ochronnych, jakie są oddane do zysku w sferze potencjalnego zagrożenia wybuchem, jaka stanowi nazywana dyrektywą atex.  Realizując zapisy artykułu 100a Traktatu Rzymskiego podstawowym celem tej informacje jest przeznaczenie bezproblemowego przepływu towarów, które dadzą znaczny poziom ochrony przeciwwybuchowej. Jednakże owa zasada nie była podstawowym etapem z zakresu harmonizacji ochrony przeciwwybuchowej w Grupy Europejskiej. Od prawie dwudziestu lat wszyscy musieli przystosować się do kilku zasad tzw. starego podejścia dotyczącego wolnego handlu towarami ujętymi obecnie w zasadzie ATEX.

Dyrektywa 94/9/WE była zdobyta w życie z 1 lipca 2003 r., zastępując dyrektywy podejścia starego 76/117/EWG i 79/196/EWG, dotyczące urządzeń elektrycznych, które są oddane do celu w przestrzeniach, które są zagrożone atakiem na płaszczyzny i dyrektywę 82/130/EWG, która dotyczy urządzeń elektrycznych danych do grania w odległościach zagrożonych wybuchem we tłu kopalń gazowych. Procedury oceny zgodności na bazie starego podejścia, były związane jedynie z urządzeniami elektrycznymi, które musiały spełnić wszystkie jasno sprecyzowane wymagania bezpieczeństwa. Badania wykazały, że dania elektryczne stanowią źródło zapłonu jedynie w części sukcesów. W układzie z tym, zaznaczane w zasadach starego podejścia zagrożeń jedynie natury elektrycznej jest mało wystarczające do zrobienia przyzwoitego stopnia ochrony, jaki jest pochłaniany przez rozporządzenie 100a Traktatu Rzymskiego.