Uziemienie czlowieka

Zadanie uziemienia elektrostatycznego liczy na zminimalizowaniu ryzyka powstania wybuchu palnych substancji, na koniec przeskoku iskry elektrostatycznej. Najczęściej dopasowuje się go w kierunku transportu i obróbki palnych gazów, proszków i cieczy.

Uziemienie elektrostatyczne może posiadać nową postać. Najniższe oraz nieco skomplikowane modele okazują się z zacisku uziemiającego i z przewodu. Bardziej rozwinięte i zwiększone technologicznie są wyposazone w system ochron stanu uziemienia, dzięki któremu możliwe jest dozowanie lub transport produktu, wtedy gdy uziemienie pozostało w prawdziwy sposób podpięte.

Uziemienia elektrostatyczne przeważnie są podawane w procesie załadunku lub rozładunku cystern kolejowych, drogowych, zbiorników, beczek, tzw. big-bagów czy elementów instalacji procesowych.

W sukcesu napełniania lub opróżniania zbiorników o różnej zawartości (np. zbiorników z proszkami, granulatami, cieczami) mogą powstać groźne naładowania elektrostatyczne. Źródłem ich stanięcia prawdopodobnie stanowić i mieszanie, pompowanie lub rozpylanie substancji łatwopalnych. Ładunki elektryczne powstają poprzez kontakt lub rozliczanie się poszczególnych cząstek. Wielkość ładunku elektrycznego będzie uzależniona od własności elektrostatycznych powierzchni, które się ze sobą kontaktują. W końca bliskiego i szybkiego związku z uziemieniem lub nienaładowanym przedmiotem może powstać krótki impuls prądowy, jaki będzie oczywisty w perspektyw iskry. Brak opiek nad rozładowaniem iskrowym może skutkować zapłon mieszaniny alkoholi i powietrza, co oznacza eksplozję lub zły wybuch. Uziemienie elektrostatyczne "electrostatic earthing" eliminuje niebezpieczeństwo wybuchu, dzięki kontrolowanemu odprowadzaniu ładunków elektrostatycznych.